W niedzielę 3 maja 2026 r. , trójka dzieci z naszej parafii ( Amelia z kl. 0 , Łucja z kl. 0, Wojciech z kl. 2 ) , przystąpiła do wczesnej Komunii Świętej. Dzieci przyjęły po raz pierwszy Jezusa z rąk ks. Sławomira Witkowskiego, proboszcza parafii.
Dzielimy się krótką relacją z tego wydarzenia…
Dzieci polecamy Waszym modlitwom 
Czy tak każdy może?
Tak. Według dokumentów kościelnych, o czasie posłania dziecka do Komunii Świętej decydują sami rodzice. Oni znają swoje dziecko najlepiej i to im Kościół powierza tak ważną decyzję.
Wczesna Komunia Święta to dopuszczenie do Eucharystii dzieci w wieku 6–7 lat (młodszych niż w standardowej 3. klasie), które wykazują dojrzałość religijną i potrafią odróżnić chleb eucharystyczny od zwykłego. Wymaga to zgody proboszcza, aktywnego udziału rodziców i zazwyczaj wcześniejszego rocznego przygotowania, np. w ramach katechezy przedszkolnej.
Jak rozpoznać, że dziecko prowadzi życie duchowe? Małe dzieci nie potrafią jeszcze wszystkiego nazwać i wydobyć na poziom świadomości. Ponadto, potrzebne są odpowiednie bodźce, doświadczenia, przeżycia, aby pomóc dziecku wyrazić to, co czuje. Potrzeba nadprzyrodzonego spojrzenia dorosłych i otwarcia oczu wiary (mamy, taty, babci, dziadka, katechety itd.). Im młodsze jest dziecko (czas niemowlęctwa do około drugiego roku życia), tym większy kontakt dziecka ze światem nadprzyrodzonym. Im dziecko bardziej jest świadome siebie, otoczenia i świata, który go otacza, tym bardziej ten naturalny kontakt z Panem Bogiem, Aniołami, świętymi, Matką Bożą traci, na rzecz świadomej relacji (jeśli przekazują ją swą postawą i modlitwą rodzice). Jakże wielkim, powszechnym błędem jest przekonanie, że dziecko nic nie rozumie. Owszem, więcej przeczuwa niż rozumie, ponieważ to uczucia i emocje są dla niego decydujące, ale to co nadprzyrodzone, duchowe jest dziecku bardzo bliskie. Można to dostrzec również na podstawie pytań, które dziecko zadaje. Jest ono bliższe rzeczywistości nadprzyrodzonej niż człowiek dorosły. Być może, między innymi, dlatego Pan Jezus w Ewangelii daje dziecko dorosłym za wzór do naśladowania (a nie odwrotnie). Zadaniem i wielkim przywilejem rodziców jest pomóc dziecku otwierać serce i rozkwitać.
Wspólna modlitwa od momentu urodzenia się dziecka (a nawet jeszcze wcześniej, ponieważ w łonie matki dziecko słyszy dźwięki, rozpoznaje głosy), opowiadanie o życiu Pana Jezusa, obrazy przemawiające do serca, traktowanie Pana Boga jak najlepszego Ojca, pozdrawianie Jezusa ukrytego w Tabernakulum w kościele – to tylko niektóre środki do tego celu.
Więcej zdjęć w późniejszym terminie.
Odwiedzin dzisiaj: 2
Odwiedzin w sumie: 38
