WIGILIA PASCHALNA - ŚWIĘTO WSZYSTKICH ŚWIĄT

O najważniejszej liturgii całego roku – o Wigilii Paschalnej.

Wigilia – czyli czuwanie, modlitewne oczekiwanie. Kojarzymy to słowo z Wigilią Bożego Narodzenia (zresztą zwróćmy uwagę, że czasowo też przeżywamy ją po zapadnięciu zmroku, już w nocy), ale pierwotnie jedyną wigilią, matką wszystkich wigilii była to wielkanocna, paschalna. Nie mówmy, że idziemy na liturgię w Wielką Sobotę, bo to już nie jest Wielka Sobota. Wigilia Paschalna – wielkanocna rozpoczyna niedzielę zmartwychwstania Pańskiego. Dlatego Możemy ją nazwać Mszą Rezurekcyjną po prostu rezurekcją. W tradycji polskiej słowo rezurekcja dotyczy potocznie procesji rezurekcyjnej rano przed drugą Mszą św. Niedzieli Zmartwychwstania. Liturgicznie rezurekcja to właśnie ta wigilia – w niej bowiem celebrujemy zmartwychwstanie. Znaki światła i wody chrzcielnej oznaczają Chrystusa Zmartwychwstałego. Procesja jest tylko obwieszczeniem światu, że Chrystus zmartwychwstał, wyjściem z tą prawdą na zewnątrz świątyni. U nas ta procesja jest w nocy na zakończenie wigilii paschalnej. Wygaszamy światła w kościele. Chodzi o takie zmysłowe, dotykalne przeżycie ciemności, zagubienia, by potem, gdy wnosimy zapalony paschał świecę symbolizującą Chrystusa Zmartwychwstałego, przeżyć światło Chrystusa w kościele jako jedyne źródło światła.


W parafii Mszano to święto obchodzone było wyjątkowo uroczyście. O godz. 22.00 rozpoczęła się bogata w treści Wigilia Paschalna.  Pierwsza jej część działa się przy ognisku. Od poświęconego ognia został zapalony Paschał - symbol Chrystusa Zmartwychwstałego.....

''Ja jestem Zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie''. (J 11, 25-26). 

Dla chrześcijan jest to fundament wiary i drogowskaz życiowy. Ludzie wierzący ufają, że śmierć nie jest etapem wieńczącym życie tu, na ziemi. Śmierć ciała to dopiero początek, a nie koniec - kończy się co prawda okres żywota danego na ziemi, ale rozpoczyna się prawdziwe i pełne życie w Ogrodzie Ojca w niebie. Święta Wielkanocy są tak niezwykle ważnymi dniami kalendarza liturgicznego. Są one przypomnieniem i utwierdzeniem w ufności, że to prawdziwe życie jest dopiero przez nami. Uroczystą liturgię Wigilii Paschalnej uświetnił chór parafialny złożony z dzieci, młodzieży i dorosłych, prowadzony pod kierunkiem p. Anny Stóżyńskiej.

Na koniec nabożeństwa Skauci Króla na prośbę ks. proboszcza poczęstowali zgromadzonych wiernych cukierkami przyniesionymi w darach ofiarnych.